Samenvatting en vertaling van de toespraak van Pascol Massol in Parijs op 10 september 2009

In slechts enkele maanden tijd hebben de Franse en andere Europese melkveehouders zich in de European Milk Board verenigd rond een gezamenlijk project, een project om te overleven en tegelijkertijd een project voor de toekomst.

Allereerst om te overleven.
Deze uitspraak is opzettelijk sterk gesteld, maar hij geeft de schrikbarende werkelijkheid weer zoals we die bij de boeren waarnemen.

Veel te veel collega’s hebben ons verlaten, in stilte, zonder ophef, zoals ze geleefd hebben, met als enige uitweg de stap zonder weg terug, echtgenote en kinderen, ouders, eigendommen en levensdoel achterlatend, alleen, onteerd, niet in staat geweest een met mijnen bezaaid terrein over te steken.

Ik heb, wat mijn huidige positie betreft, slechts spijt van het feit dat ik niet vroeg genoeg ben geweest om ze te helpen.

Er bestaan epidemieën die je niet ziet, maar die ons vernietigen, ALLEMAAL, in stilte.

Voor hen, en voor ons, is het onze plicht te vechten tot het einde om een project, een ethiek, een filosiofie door te zetten, kortom te vechten voor een TOEKOMST

Deze wens is geen utopie

Zij is niet utopisch want ze wordt ondersteund door 140.000 Europese veehouders. Waar wij ook nog eens de boeren bij kunnen tellen die al met handen en voeten aan het systeem gebonden zitten, vast in een opgelegd denkpatroon, net zoals wij dat eens ook waren, gemanipuleerd en die binnenkort wakker zullen worden.
Zij is niet utopisch omdat het de wil is van de consument, het volk, van een ieder die ook maar een minimum aan realisme en objectiviteit kent.

Slechts enkele kleurloze, geurloze, speculanten zien het als een utopie, vergelijkbaar met hun enige financiëele pleziertje

Wie kan ons verwijten, woorden als : weiland, hooi, rosé, onweersbui, hooivork, room, haan en zelfs mest in onze woordenschat te willen houden ?

Wie kan ons verwijten een landbouw met gezinsbedrijven te willen behouden ?

Wie kan ons ervan weerhouden hen te verdedigen die geïnvesteerd hebben om onze voedselvoorziening te garanderen, om onze gevestigde of nog te vestigen jonge boeren, kortom onze toekomst, te verdedigen

Wie kan ons tegenhouden ons land en landschap te verdedigen om zodoende productie en landschapsonderhoud verbonden te houden.

Wie wil er éénvormige melkfabrieken, voorgevormd, vervuilend, passie en diversiteit vernietigend.

Wie wil doorgaan op deze weg van overproductie en het milieu, duizenden melkveehouders en het lot van ontwikkelingslanden opofferen aan de roep naar geld.

Wie kan ons tegenhouden gezonde, IKB, diervriendelijke en milieuvriendelijke melk te produceren?

Wie kan ons tegenhouden onze arbeid zijn waarde terug te geven ?

Wie kan ons ervan weerhouden te strijden tegen onze slavernij en zo onze maatschappelijke en economische plaats in de samenleving terug te vinden.

Zoals ik al eerder zei, misschien enkele speculanten ….
Maar met voldoende ondersteuning …
Want, sinds weken en weken zijn onze waarschuwingen, onderhandelingen met onze politici, vertegenwoordigers, allerhande besluitvormers zonder resultaat gebleven.

Slechts het uiterste pressiemiddel, een melkstaking, zou onze eisen genoeg druk bij kunnen zetten.

Zelfs wanneer vandaag geen enkele boer de financiele capaciteit heeft deze zelfmutilatie te starten, die tot doel heeft alle regeringen nationaal en Europees wakker te schudden en bewust te maken van de extreme situatie. Onze grondstof heeft geen waarde (meer), dus wordt er ook geen handel mee bedreven.

Wij bezitten onze grondstoffen, geen sector zonder grondstoffen.

Deze actie, zoals de APLI ze altijd verdedigd heeft in al haar uitspraken, is een vrijwillig, individueel besluit, genomen in eer en geweten.

Ik roep alle lokale, nationale en europese besluitvormers op hun ideologisch en verdeeldheidzaaiende debat op te geven en onze eisen in te willigen en in praktijk te brengen.

Ik roep alle consumenten op onze acties en actievoerders te steunen. Het is ook voor u en met u, gezamenlijk kunnen we winnen.

Ik roep andere landbouwsectoren op, waarvan de toekomst er ook donker uitziet, maar die niet ons pressiemiddel hebben, dat legaal is, personen en eigendommen respecteert, ons te ondersteunen met alle geweldloze middelen die mogelijk zijn en onze actiemethodes te respecteren.

Ik vraag alle melkveehouders om iedere politieke of ideologische afkomst te vergeten en simpelweg de keuze te maken Europese melkstaker te worden.
Ik vraag met nadruk alle boeren in Frankrijk en Europa om zich solidair te tonen met onze actie zodat het massa effect onze standvastigheid benadrukt.

Ik vraag alle stakers, niet-stakers te respecteren in hun keuze.

Ik vraag de keuze te maken de kranen te openen, direct bij de volgende melkbeurt vanavond.

Deze Europese protestactie is uniek, vooral omdat hij door boeren opgestart is.

Wij zijn bezig met de constructie van Europa …
Een Europa van mannen en vrouwen die werken,
een Europa van mannen en vrouwen die consumeren,
een Europa van mannen en vrouwen die leven.
Een Europa van het volk. !!!!

Bron: APLI